Poetry

 پاکستان ٹُر جاواں

‏اج وی جی کردا کہ پِشاں مُڑ جاواں

جاکے ماں دی قبرے اپنا حال سُناواں

ویکھاں اوس دے ہسدے وسدے گھر نُوں 

گھر وِچ ماں رئی نا پیُو ہُن ویکھنیاں کنداں

دوویں ویر وی ٹُر گئے تے خالی کرگئے کنڈ

اوس گھر جاواں جِتھے وسدیاں سن خُوشیاں

‏عُمراں دے اے پینڈے دسو سجنو ہُن کینج مُکاواں

اکھاں لائی اے جھڑی ایہہ وی دسو کینج ہساواں 

اح وی جی کردا اے کہ پِشاں مُڑ جاواں

 جا کے ماں دی قبرے اپنا حال سُناواں

رانا توحید--

This was originally written in Feb 2019  & published to My Twiter account in April , 2020